मा नि᳚न्दत॒ य इ॒मां मह्यं᳚ रा॒तिं दे॒वो द॒दौ मर्त्या᳚य स्व॒धावा᳚न् ।
पाका᳚य॒ गृत्सो᳚ अ॒मृतो॒ विचे᳚ता वैश्वान॒रो नृत᳚मो य॒ह्वो अ॒ग्निः ॥
पाका᳚य॒ गृत्सो᳚ अ॒मृतो॒ विचे᳚ता वैश्वान॒रो नृत᳚मो य॒ह्वो अ॒ग्निः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा । नि॒न्द॒त॒ । यः । इ॒माम् । मह्य᳚म् । रा॒तिम् । दे॒वः । द॒दौ । मर्त्या᳚य । स्व॒॑धावा᳚न् ।
पाका᳚य । गृत्सः᳚ । अ॒मृतः᳚ । वि॑चे᳚ताः । वै॒श्वा॒न॒रः । नृ॑त᳚मः । य॒ह्वः । अ॒ग्निः ॥
पाका᳚य । गृत्सः᳚ । अ॒मृतः᳚ । वि॑चे᳚ताः । वै॒श्वा॒न॒रः । नृ॑त᳚मः । य॒ह्वः । अ॒ग्निः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे होत्रादयोऽमुं वैश्वानरमग्निं मा निन्दत । निन्दां मा कुरुत । स्तुतेत्यर्थः । यो देवो दीप्यमानोऽग्निः स्वधावानस्मद्दत्तेन हविर्लक्षणेनान्नेन तद्वान् सन् मर्त्याय मरणधर्माय पाकाय परिपक्वप्रज्ञाय मह्यं यौअमानायेमामिदानीं दीयमानप्रकारां रातिं धनं ददौ । दत्तवान् । स विशेश्यते । ग्रुत्सो मेधावी । मेधाव्नामैतत् । अमृतोऽमरणस्वभावो विचेता विशिष्टप्रज्ञो वैश्वानरो वैश्वर्नरैराहवनीयादिरूपेण नीयमानो नृतमो नेतृतमः फलादीनां यह्वो महान् । महन्नामैतत् । अग्निरङ्गनादिगुणविशिष्टः । तादृशमग्निं स्तुतेति भावः ॥ २ ॥