इ॒दमु॒ त्यन्महि᳚ म॒हामनी᳚कं॒ यदु॒स्रिया॒ सच᳚त पू॒र्व्यं गौः ।
ऋ॒तस्य᳚ प॒दे अधि॒ दीद्या᳚नं॒ गुहा᳚ रघु॒ष्यद्र᳚घु॒यद्वि᳚वेद ॥
ऋ॒तस्य᳚ प॒दे अधि॒ दीद्या᳚नं॒ गुहा᳚ रघु॒ष्यद्र᳚घु॒यद्वि᳚वेद ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒दम् । ऊं॒ इति᳚ । त्यत् । महि᳚ । म॒हाम् । अनी᳚कम् । यत् । उ॒स्रिया᳚ । सच᳚त । पू॒र्व्यम् । गौः ।
ऋ॒तस्य᳚ । प॒दे । अधि᳚ । दीद्या᳚नम् । गुहा᳚ । र॒घु॒॑स्यत् । र॒घु॒॑यत् । वि॒वे॒द॒ ॥
ऋ॒तस्य᳚ । प॒दे । अधि᳚ । दीद्या᳚नम् । गुहा᳚ । र॒घु॒॑स्यत् । र॒घु॒॑यत् । वि॒वे॒द॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इदमु इदमेव त्यत्प्रसिद्धं महि महत्पूज्यं महां महतां देवानामनीकं समूहरूपं सूर्यमण्दलं वैश्वानर एवेति शेषः । पूर्व्यं पूर्वकालीनं पूरकं वा यन्मण्डलमुस्रिया क्षीराद्युत्स्राविणी गौरग्निहोत्राद्यर्थं सचत । सेवते । ऋतस्योदकस्य पदे स्थानेऽन्तरिक्षेऽध्यधिकम् । यद्वा । अधीति सप्तम्यर्थानुवादः । दीद्यानं द्योतमानं गुहा गुहायां रघुष्यत् शीघ्रं स्यन्दमानं रघुयत् शीघ्रं गच्छत्सूर्यमण्दलं विवेद । वैश्वानरमेवेति ज्ञातवानस्मि ॥ ९ ॥