तमसो रात्रेः सकाशाद्विजानन्विशेषेण जानन् प्रादुर्भवन्सूर्यात्मक इन्द्रो ज्योतिर्वृणीत । जदद्व्यवहारनिर्वाहकं प्रकाशं समभक्त । यद्वा तमसस्तमोरूषाद्वृत्रादेर्विजानन् प्रदुर्भवन् । वृत्रं हत्वा प्रकाशमवृणीत । वयं दुरितात्पापादारे दुरे पाअवर्जिताः । सन्तोऽभीके भयरहिते स्थाने स्याम । भवेम । सोमपाः सोमस्य पातरत एव सोमवृद्ध सोमपानेषु वृद्ध हे इन्द्र पुरुतमस्य । पुरून्बहूञ्शत्रून् तामयति ग्लापयतीति पुरुतमः । तादृशस्य कारोः स्तोत्रं कुर्वाणस्य ऋत्विज इमाः स्तुतिलक्शणा गिरो वाचो जुषस्व । सेवस्व । वृणीत । वृङ् सम्भक्तावित्यस्य लङि रूपम् । विजानन् । ज्ञा अवबोधने । विशेषेण ज्ञानं प्रकाशः । प्रत्ययस्वरः । अभीके । नविद्यते भीर्यस्मिन् । ततः शेषाद्विभाषा । पा. ६-२-१७३ । इति पूर्वस्यान्तोदात्तत्वम् । पुरुतमस्य तमुग्लान इत्यस्माण्यन्तात्पचाद्यचि परादिश्छन्दसि बहुलमित्युत्तरपदाद्युदात्तत्वं ॥ ७ ॥