सूक्तशेषेण ऋषिरिन्द्रं स्तौति । हे इन्द्र ममच्चन माद्यन्त्येव । प्रमत्तैवेत्यर्थः । युवतिस्त्व्दीया मातादितिस्त्वा त्वां परास । पराचिक्षेक । किञ्च कुषवानाम्नी काचिद्राक्षसी सा ममच्चन प्रमत्तैव त्वा त्वां जगार । गिरति स्म । हे इन्द्र ममच्चित्प्रमाद्यन्त्य एवापः शिशवे जाताय तुभ्यम् ममृढ्य्ः । सुखयाञ्चक्रुः । ममच्चित् माद्यन्नेवेन्द्रः सहसा स्वेन वीर्येणोदतिष्ठत् । सूतिकाग्रहाद्राक्षसीं बाधमानः सन् उत्कर्षेण तस्थौ ॥ ८ ॥