जनितोर्जनयितुर्वृष्ट्युत्पादकस्य यस्य वैश्वानरस्य सातु सनिः पश्वदिलक्षणं दानं दीप्तिर्वा नावारि । केनापि न वार्यते । किञ्च मातरा पितरा माता पितरौ द्यावापृथिव्यौ यस्येष्टौ प्रेषने नू चित् क्षिप्रमेव न प्रभवतः । अधापि च मित्रो न सखेव सुधितः सुतृप्तः पावकः शोधकोऽग्निर्मानुषीषु मनोः सम्बन्धिनीषु विक्षु प्रजासु दीदाय । दीप्यते । दीपी दीप्तौ । पकारलोपश्छान्दसः । व्यत्ययेन परस्मैपदम् । लिट्यभ्यासस्य ह्रस्वे कृते तुजादित्वाद्दीर्घत्वं ॥ ७ ॥