हे इन्द्र त्वमस्माकमित् अस्मदीया एव स्तुतीः सु सुष्ठु शृणुहि । तथा हे इन्द्र त्वं चित्रान् चायनीयानि वाजानन्नान्यस्मभ्यमुप माहि । देहि । किञ्च अस्मभ्यं विश्वाः सर्वाः पुरन्धीर्बुद्धीरिषणः । प्रेरय । अपि च हे मघवन्धनवन्निन्द्र अस्माकं गोदा गवां दाता सु सुष्ठु बोधि । भव ॥ १० ॥