यं दधिक्रां विश्वः पूरुः सर्वोऽपि मनुष्यो हर्षमाणो हृष्यन् हर्षयन्वा मदति । स्तौति । तं देवं द्यावापृथिव्यौ ददथुरिति सम्बन्धः । स द्वो विशेष्यते । सीं सर्वतः प्रवता प्रवणवता निम्नेन मार्गेणोदकमिवानुक्रमेण द्रवन्तं गच्छन्तं षड्भिः पादैर्गृध्यन्तमभिका~क्षन्तं दिशो लङ्घितुम् । तत्र दृष्टान्तः । मेधयुं न शूरम् । सङ्ग्रामेच्छुं शूरमिव । यद्वा । यज्ञक्रमेणेच्छुमध्वर्व्यादिकमिव । रथतुरं रथेन गच्छान्तं वातमिव ध्रजन्तं शीघ्रगं वायुमिव । उक्त विशेषविशिष्टानुदकशूरवायून्यथा सर्वो जनः स्तौति तथा यं देवं स्तौति तं ददथुरित्यर्थः ॥ ३ ॥