उत स्म अपि च खल्वास्वसुरसेनासु सरिष्यन् सर्तुमिच्छन् प्रथमः प्रतम उत्कृष्टतमो मुख्यः सन् रथानां श्रेणिभी राजिभिर्युक्तः सन् नि वेवेति । नितरां गच्छति । इतस्ततो धावति । क इवेति । उच्यते । स्रजम् । सृज्यत उत्पाद्यते रूपनयेति स्रगलंकृतिः । तां कृण्वन्यो जन्यो न जनेभ्यो हितोऽश्व इव सुभ्वा । सुष्ठु भवतिति सुभ्वा शोभनमानः । किरणमास्यगतं खलीनं ददश्वान् दशन् रेणुं स्वपादघातजनितं रेरिहत् । भृशं लेढि ॥ ६ ॥