सविता देवो दिवो दिवसस्य त्रिस्त्रिषु कालेष्वा सोषवीति । अस्मभ्यं धनान्यासुवतु । प्रेरयतु । किञ्च राजाना राजानौ सुपाणी कल्याणपाणी मित्रावरुणावापः । आप्नोति सर्वं जगदित्याप अन्तरिक्षम् । नित्यबहुवचनान्तत्वाद्बहुवचनम् । चिदपि च उर्वी विस्तीर्णे रोदसी द्यावापृथिव्यावेता देवताः सवितुः प्रेरकस्यास्य देवस्य सवाय सवेन प्रेरणेन रत्नमपेक्षितमर्थं भिक्षन्त । याचन्ते ॥ सोसवीति । षू प्रेरण इत्यस्य यङ्लुकि लटि रूपम् । मित्रावरुणा । देवताद्वन्द्वे चेत्युभयपदप्रकृतिस्वरत्वम् । भिक्षन्त । भिक्ष यज्ञायामित्यस्य लङिरूपम् । सवाय । जवसवौ च । पा. ३-३-५६-४ ॥ इत्यजन्तत्वेन निपातनादन्तोदात्तत्वं ॥ ७ ॥