त्वं पिप्रुं॒ मृग᳚यं शूशु॒वांस᳚मृ॒जिश्व᳚ने वैदथि॒नाय᳚ रन्धीः ।
प॒ञ्चा॒शत्कृ॒ष्णा नि व᳚पः स॒हस्रात्कं॒ न पुरो᳚ जरि॒मा वि द᳚र्दः ॥
प॒ञ्चा॒शत्कृ॒ष्णा नि व᳚पः स॒हस्रात्कं॒ न पुरो᳚ जरि॒मा वि द᳚र्दः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । पिप्रु᳚म् । मृग᳚यम् । शू॒शु॒॑वांस᳚म् । ऋ॒जिश्व᳚ने । वै॒द॒थि॒नाय᳚ । र॒न्धीः॒ ।
प॒ञ्चा॒शत् । कृ॒ष्णा । नि । व॒पः॒ । स॒हस्रा᳚ । अत्क᳚म् । न । पुरः᳚ । ज॒रि॒मा । वि । द॒र्द॒रिति᳚ दर्दः ॥
प॒ञ्चा॒शत् । कृ॒ष्णा । नि । व॒पः॒ । स॒हस्रा᳚ । अत्क᳚म् । न । पुरः᳚ । ज॒रि॒मा । वि । द॒र्द॒रिति᳚ दर्दः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वं पिप्रुं पिप्रुनामानमसुरं शूशुवांसं प्रवृद्धं मृगयं मृगयनामानमसुरं च हतवानसि । किञ्च स त्वं वैदथिनाय विदथिनः पुत्राय ऋजिश्विने ऋजिश्वनाम्ने राज्ञे रन्धीः । वशमनयः । पञ्चाशत्पञ्चाशत्संख्याकानि सहस्राणि कृष्णा कृष्णवर्णानि रक्षांसि न वपः । न्यवपः । अवधीः । तथा स त्वं जरिमा जरात्कं न वयोविशेषं रूपमिव पुरः शंबरस्य नगराणि वि दर्दः । विदारितवानसि ॥ १३ ॥