अ॒पो वृ॒त्रं व᳚व्रि॒वांसं॒ परा᳚ह॒न्प्राव᳚त्ते॒ वज्रं᳚ पृथि॒वी सचे᳚ताः ।
प्रार्णां᳚सि समु॒द्रिया᳚ण्यैनो॒ः पति॒र्भव॒ञ्छव᳚सा शूर धृष्णो ॥
प्रार्णां᳚सि समु॒द्रिया᳚ण्यैनो॒ः पति॒र्भव॒ञ्छव᳚सा शूर धृष्णो ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒पः । वृ॒त्रम् । व॒व्रि॒॑वांस᳚म् । परा᳚ । अ॒ह॒न् । प्र । आ॒व॒त् । ते॒ । वज्र᳚म् । पृ॒थि॒वी । स॑चे᳚ताः ।
प्र । अर्णां᳚सि । स॒मु॒द्रिया᳚णि । ऐ॒नोः॒ । पतिः᳚ । भव᳚न् । शव᳚सा । शू॒र॒ । धृ॒ष्णो॒ इति᳚ ॥
प्र । अर्णां᳚सि । स॒मु॒द्रिया᳚णि । ऐ॒नोः॒ । पतिः᳚ । भव᳚न् । शव᳚सा । शू॒र॒ । धृ॒ष्णो॒ इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र प्रावत् राक्षसादिभ्यः प्रकर्षेण पालयितृ ते त्वदीयं वज्रमपो वृष्टिलक्षणान्युदकानि वव्रिवांसमावरकं वृत्रं मेघं पराहन् । प्रकर्षेण प्रेरयति स्म । पृथिवी भूमिः सचेताश्चेतनावती । त्वया सङ्गता बभूव । धृष्णो धर्षणशील हे शूर विक्रान्तेन्द्र त्वं शवसा बलेन परित्भवन् लोकानां पालकः सन् समुद्रियाणि समुद्रसंबन्धीन्यर्नांसि नभसि स्थितान्युदकानि प्रैणोः प्रेरकोऽभूः ॥ ७ ॥