व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि᳚तमृजी॒ष्यु१॒᳚भे आ प᳚प्रौ॒ रोद᳚सी महि॒त्वा ।
अत᳚श्चिदस्य महि॒मा वि रे᳚च्य॒भि यो विश्वा॒ भुव᳚ना ब॒भूव᳚ ॥
अत᳚श्चिदस्य महि॒मा वि रे᳚च्य॒भि यो विश्वा॒ भुव᳚ना ब॒भूव᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
व॒व॒क्षे । इन्द्रः᳚ । अमि᳚तम् । ऋ॒जी॒षी । उ॒भे इति᳚ । आ । प॒प्रौ॒ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । म॒हि॒॑त्वा ।
अतः᳚ । चि॒त् । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मा । वि । रे॒चि॒ । अ॒भि । यः । विश्वा᳚ । भुव᳚ना । ब॒भूव᳚ ॥
अतः᳚ । चि॒त् । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मा । वि । रे॒चि॒ । अ॒भि । यः । विश्वा᳚ । भुव᳚ना । ब॒भूव᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ऋजीषी । ऋजीषशब्देन निष्पिष्टो विगतसारः सोमोऽभिधीयते । तद्वानिन्द्रः परमैश्वर्ययुक्तोऽमितमियत्तारहितं महिमानं ववक्षे । उवाह । किञ्च महित्वा महत्त्वेन स्वेन महिम्नोधे रोदसी उभे द्यावापृथिव्यावा पप्रौ । समन्तादपूरयत् । य निद्रो विध्वा भुवना सर्वाणि भुवनान्यभि बभूव । तिरश्चकार । अतश्चिदेभ्योऽपि विश्वेभ्यो भुवनेभ्योऽस्येन्द्रस्य महिमा वि रेचि । अतिरिरिचे । अधिको बभूवेत्यर्थः ॥ ५ ॥