न द्याव᳚ इन्द्र त॒वस᳚स्त॒ ओजो॒ नाहा॒ न मासा᳚ः श॒रदो᳚ वरन्त ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न । द्यावः᳚ । इ॒न्द्र॒ । त॒वसः᳚ । ते॒ । ओजः᳚ । न । अहा᳚ । न । मासाः᳚ । श॒रदः᳚ । व॒र॒न्त॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
आद्रोघ द्रोहवर्जित हे इन्द्र तव तन्महित्वं तादृशं माहात्म्यं सत्यं यथार्थम् । यद्यस्माज्जायत उत्पन्नः सद्यस्तदानीमेव सोममस्माभिर्दीयमानं सोमरसमपिबः । ह प्रसिद्धौ । किञ्च तवसो बल्स् वतस्ते तवौजः सामर्थ्यं द्यावो दिवोपलक्शिताः सर्वे लोका न वरन्त । न वारयन्ति । किञ्च । आहा प्रतिपादीन्यहानि न वारयन्ति । तथा मसाश्चैत्राद्याः शरदः संवत्सराश्च तव सामर्थ्यं न वारयन्ति । किन्तु तव सामर्थ्यमनुसृत्य सर्वे वर्तन्त इति भावः ॥ आद्र्ह्घ । आमन्त्रितस्य चेति षाष्ठिकमाद्युदात्तत्वम् । अपिबः । यद्योगादनिघातः । मासाः । मसी परिमाणे । मस्यते परिमीयते त्रिंशता दिनैरिति मासः । कर्मणि घञ् । ञित्त्वादाद्युदात्तः । शरदः । शॄ हिंसायामित्यस्मात् शॄदॄभसोऽदिरित्यधिकरणेऽदिप्रत्ययः । शीर्यतेऽस्यां तृणगुल्मवनस्पतीनां तेजांसीति शरत् । प्रत्ययस्वरः । वरन्त । वृञ् वरणे । अन्तर्भावितण्यर्थोऽत्र निवारणे वर्तते । भौवादिकः । छान्दसे लङि रूपम् । निघातः ॥ ९ ॥