हे अश्विनौ सुयुक् सुष्ठु रथे योजिता अश्वा ऋतेन सत्यभूतेन रथेन वां युवां प्रतिवहन्ति । यज्ञं प्रत्यागमनाय धारयन्ति । मेधा यज्ञाश्चोर्ध्वा युष्मदभिमुखमूर्ध्वा भवन्ति । तत्र दृष्तान्तः । पितरेव यथा पुत्राः पितरौ माता पितरावभिलक्ष्यगच्छन्ति तद्वत् । अस्मदस्मत्तः सकाशात्पणेर्मनीषामासुरीं बुद्धिं विजरेथाम् । विशेषेण नाशयतम् । वयं तु युवोर्युवयोरवो हविर्लक्षणमन्नं च कृम । कुर्मः । युवामर्वागस्मादाभिमुख्येना यातम् । सुयुक् । युजे क्विप् । सुपां सुलुगिति सुपो लुक् । पितरेव । पिता मात्रेति पितुः शेषः । सुपो डादेशः । जरेथाम् । जॄश वयोहानौ । ण्यन्तस्य जनीजॄष्क्नसुरञ्जोऽमन्ताश्चेति मित्त्वाद्वृद्ध्यभावः । छन्दस्युभयथेत्याथाम अर्धधातुकत्वाण्णिलोपः । शपः पित्त्वादनुदात्तत्वे धातुस्वरः ॥ २ ॥