हे अग्ने ते त्वदर्थं यमुत्तरवेदिलक्षणं प्रदेशं वयं च कृम । कुर्मः । अयं योनित्तव स्थानं भवति । तत्र दृष्तान्तः । जायेव । यथा पत्य उशती पतिं कामयमाना सुवासाः शोभनवस्त्रोपेता जाया स्वात्मसमीपे तस्य स्थानं करोति तद्वत् । हे स्वपाक स्वपस्क सुकर्मन्नग्ने त्वं परिवीतो यश्तव्यदेवैस्तेजो भिर्वा परिवीतोऽर्वाचीनोऽस्मदभिमुखः सन् इन् षीद । उत्तरवेद्यामुपविश । तत्र स्थितस्य ते तवेमा ज्वालाः स्तुतयो वा प्रतीचीस्त्वदभिमुखाः प्रवर्तन्ते । चकृम । करोतेर्लिटि रूपम् । वाक्यभेदान्निघाताभावः । अर्वाचीनः । विभाषाञ्चे रदिगिति खः । परिवितः । व्येञ् संवरणे । कर्मणि निष्था । यजादित्वात्संप्रसारणम् । गतिरनन्तर इति गतेः स्वरः ॥ २ ॥