आ रोद᳚सी अपृण॒दा स्व᳚र्म॒हज्जा॒तं यदे᳚नम॒पसो॒ अधा᳚रयन् ।
सो अ᳚ध्व॒राय॒ परि᳚ णीयते क॒विरत्यो॒ न वाज᳚सातये॒ चनो᳚हितः ॥
सो अ᳚ध्व॒राय॒ परि᳚ णीयते क॒विरत्यो॒ न वाज᳚सातये॒ चनो᳚हितः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । अ॒पृ॒ण॒त् । आ । स्वः᳚ । म॒हत् । जा॒तम् । यत् । ए॒न॒म् । अ॒पसः᳚ । अधा᳚रयन् ।
सः । अ॒ध्व॒राय᳚ । परि᳚ । नी॒य॒ते॒ । क॒विः । अत्यः᳚ । न । वाज᳚॑सातये । चनः᳚॑हितः ॥
सः । अ॒ध्व॒राय᳚ । परि᳚ । नी॒य॒ते॒ । क॒विः । अत्यः᳚ । न । वाज᳚॑सातये । चनः᳚॑हितः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
रोदसी द्यावापृथिव्यौ आपृणात् आपूरयत् तथामहत्प्रभूतंस्वः अन्तरिक्षं आपृणच्च अपसः कर्मवन्तोयजमानाः जातंयत् यंएनमग्निं अधारयन् अत्योन अश्वइव कविःक्रान्तः सर्वत्रव्याप्तः चनोहितः निहितान्नः सोयमग्निः वाजसातये वाजस्य अन्नस्यकीर्तेर्वासातये लाभाय अध्वराय परिणीयते यज्ञार्थंनीयते ॥ ७ ॥