यो ह यः खलु मघवा धनवानिन्द्रो गा असुराणां समजयत् । सम्यक् जितवान् भवति । किञ्च हिरण्या हिरण्यानि हिरतमणीयानि शत्रुसम्बन्धीनि धनानि समयत् । तथा अश्वियाश्वियानि शत्रुसम्बन्धिनोऽश्वसमूहान् सम्यक् जयति स्म । तथा पूर्वीर्बर्ह्वीः शत्रुसेनाः समजयत् । इन्द्रः सर्वान् शत्रून् जित्वा सकलमपि पश्वादिधनमपहृतवानित्यर्थः । शाकैः सामर्थ्यैर्नृतमो नेतृतमः पश्वादीनामतिशयेन निर्वाहकः स इन्द्र एभिर्नृभिर्नेतृभिः स्तोतृभिः स्तुतः सन् अस्य रायः पश्वादिरूपस्य धनस्य विभक्ता स्तोतृभ्यो विभागस्य कर्ता । दाता भवतीत्यर्थः । किञ्च वस्वो वसुनो धनस्य सम्भरश्च सम्भर्ता धारकश्च भवति ॥ ११ ॥