स्तु॒त इन्द्रो᳚ म॒घवा॒ यद्ध᳚ वृ॒त्रा भूरी॒ण्येको᳚ अप्र॒तीनि᳚ हन्ति ।
अ॒स्य प्रि॒यो ज᳚रि॒ता यस्य॒ शर्म॒न्नकि᳚र्दे॒वा वा॒रय᳚न्ते॒ न मर्ता᳚ः ॥
अ॒स्य प्रि॒यो ज᳚रि॒ता यस्य॒ शर्म॒न्नकि᳚र्दे॒वा वा॒रय᳚न्ते॒ न मर्ता᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स्तु॒तः । इन्द्रः᳚ । म॒घ॑वा᳚ । यत् । ह॒ । वृ॒त्रा । भूरी᳚णि । एकः᳚ । अ॒प्र॒तीनि᳚ । ह॒न्ति॒ ।
अ॒स्य । प्रि॒यः । ज॒रि॒ता । यस्य᳚ । शर्म᳚न् । नकिः᳚ । दे॒वाः । वा॒रय᳚न्ते । न । मर्ताः᳚ ॥
अ॒स्य । प्रि॒यः । ज॒रि॒ता । यस्य᳚ । शर्म᳚न् । नकिः᳚ । दे॒वाः । वा॒रय᳚न्ते । न । मर्ताः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इन्द्रस्य वृत्रघ्नः पुरोडाशस्य स्तुत इन्द्र इति याज्या । सूत्रितं च । स्तुत इन्द्रो मघवा युद्ध वृत्रैवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राट् । आ. ३-८ । इति ॥
युद्ध यदा खलु मघवा धनवानिन्द्रः स्तुतोऽस्माभिः स्तुतो भवति तदेन्द्र एकोऽसहय एव भूरिणि बहून्यप्रतीन्यप्रतिगमनानि । अभिगमनयुक्तानीत्यर्थः । वृत्रा वृत्राणि शत्रून्हन्ति । हिनस्ति । यस्येन्द्रस्य शर्मन् शर्मण्याश्रये वर्तमानं स्तोतारं देवा नकिर्वारयन्ते । निवारणं न कुर्वन्ति । मर्ताश्च न निवारयन्ते अस्येन्द्रस्य जरिता स्तोता प्रियो भवति ॥ १९ ॥