त्वमध᳚ प्रथ॒मं जाय᳚मा॒नो॑मे॒ विश्वा᳚ अधिथा इन्द्र कृ॒ष्टीः ।
त्वं प्रति᳚ प्र॒वत᳚ आ॒शया᳚न॒महिं॒ वज्रे᳚ण मघव॒न्वि वृ᳚श्चः ॥
त्वं प्रति᳚ प्र॒वत᳚ आ॒शया᳚न॒महिं॒ वज्रे᳚ण मघव॒न्वि वृ᳚श्चः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । अध᳚ । प्र॒थ॒मम् । जाय᳚मानः । अमे᳚ । विश्वाः᳚ । अ॒धि॒थाः॒ । इ॒न्द्र॒ । कृ॒ष्टीः ।
त्वम् । प्रति᳚ । प्र॒॑वतः᳚ । आ॒॑शया᳚नम् । अहि᳚म् । वज्रे᳚ण । म॒घ॒॑व॒न् । वि । वृ॒श्चः॒ ॥
त्वम् । प्रति᳚ । प्र॒॑वतः᳚ । आ॒॑शया᳚नम् । अहि᳚म् । वज्रे᳚ण । म॒घ॒॑व॒न् । वि । वृ॒श्चः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अध अपि च प्रथममेव जायमानस्त्वममे वृत्रनिमित्ते भये सति विश्वाः सर्वाः कृष्टीः प्रजा अधिथाः । रक्षकत्वेन धारयसि । हे मघवन्धनवन्निन्द्र त्वं प्रति प्रवतः प्रति प्रवणानुदकवतो देशान् लक्षीकृत्याशयानमपां निरोधकमहिं वृत्रनामानमसुरं वज्रेण वि वृश्चः । व्यवृष्च । छिन्नवानसि ॥ ७ ॥