इन्द्रा᳚पर्वता बृह॒ता रथे᳚न वा॒मीरिष॒ आ व᳚हतं सु॒वीरा᳚ः ।
वी॒तं ह॒व्यान्य᳚ध्व॒रेषु᳚ देवा॒ वर्धे᳚थां गी॒र्भिरिळ᳚या॒ मद᳚न्ता ॥
वी॒तं ह॒व्यान्य᳚ध्व॒रेषु᳚ देवा॒ वर्धे᳚थां गी॒र्भिरिळ᳚या॒ मद᳚न्ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्रा᳚पर्वता । बृ॒ह॒ता । रथे᳚न । वा॒मीः । इषः᳚ । आ । व॒ह॒त॒म् । सु॒॑वीराः᳚ ।
वी॒तम् । ह॒व्यानि᳚ । अ॒ध्व॒रेषु᳚ । दे॒वा॒ । वर्धे᳚थाम् । गीः॒॑भिः । इळ᳚या । मद᳚न्ता ॥
वी॒तम् । ह॒व्यानि᳚ । अ॒ध्व॒रेषु᳚ । दे॒वा॒ । वर्धे᳚थाम् । गीः॒॑भिः । इळ᳚या । मद᳚न्ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इन्द्रापर्वता इन्द्रश्च पर्वतश्च । हे इन्द्रापर्वतौ बृहता रथेनागत्य वामीर्वननीयाः सुवीराः शोभनपुत्रोपेता इषोऽन्नान्या वहतम् । अस्मदर्थं धारयतम् । प्रयच्छतमित्यर्थः । किञ्च हे देवौ द्योतमानावध्वरेष्वस्मत्सम्बन्धिषु यज्ञेषु हव्यानि हवनयोग्यानि पुरोडाशादीनि हवींषि वीतम् । भक्षयतम् । तथेळयास्मभिर्दत्तेन हविषा मदन्ता हृष्यन्तौ युवां गीर्भिः स्तुतिलक्षणाभिरस्मदीयाभिर्वाग्भिर्वर्धेथाम् । समृद्धौ भवतम् । इन्द्रापर्वता । आमन्त्रितस्य पादादित्वात्षाष्ठि कमाद्युदात्तत्वम् । सुवीराः । बहुव्रीहौ वीरवीर्यौ चेत्युत्तरपदाद्युदात्तत्वम् । वीतम् । वीकान्त्यादिष्वित्यस्य लोट्यदादित्वाच्छपो लुक् । प्रत्य्त्यस्वरः । वर्धेथाम् । वृधु वृद्धावित्यस्य लोट्याथामो लसार्वधातुकस्वरे चातुकस्वरः ॥ १ ॥