य इ॒मे रोद᳚सी उ॒भे अ॒हमिन्द्र॒मतु᳚ष्टवम् ।
वि॒श्वामि᳚त्रस्य रक्षति॒ ब्रह्मे॒दं भार᳚तं॒ जन᳚म् ॥
वि॒श्वामि᳚त्रस्य रक्षति॒ ब्रह्मे॒दं भार᳚तं॒ जन᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यः । इ॒मे इति᳚ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । उ॒भे इति᳚ । अ॒हम् । इन्द्र᳚म् । अतु᳚स्तवम् ।
वि॒श्वामि᳚त्रस्य । र॒क्ष॒ति॒ । ब्रह्म᳚ । इ॒दम् । भार᳚तम् । जन᳚म् ॥
वि॒श्वामि᳚त्रस्य । र॒क्ष॒ति॒ । ब्रह्म᳚ । इ॒दम् । भार᳚तम् । जन᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे कुशिकाः कुशिकपुत्रा योऽहं विश्वामित्र उभे इमे रोदसी द्यावापृथिव्याविन्द्रमतुष्टवं स्तावयामि । द्यावापृथिवीभ्यामिन्द्रस्य स्तोत्रं मया कारितमित्यर्थः । यद्वा । उभयो रोदस्योरन्तरवस्थितमिन्द्रं स्त्ॐइ । स्तोत्रं कुर्वाणस्य विश्वामित्रस्य ममेदमिन्द्रविषयं ब्रह्मस्तोत्रं भारतं भरतकुलं जनं रक्षति । पालयति । अतुष्टवम् । ष्टुञ् स्तुतौ । ण्यन्तस्य लुङि चङि रूपम् । यद्वृत्तयोगादनिघातः । भारतम् । भरतशब्द उत्सादिः । ञित्त्वादाद्युदात्तः ॥ १२ ॥