6 ऋचः
इतरेतरयोगादिन्द्रपूषन् शब्दयोरुभयत्रद्विवचनं इन्द्रापूषणौदेवौनुअद्यवयंस्वस्तयेसख्यायशोभनायसखित्वाय वाजसातये वाजस्या- न्नस्यबलस्यवासातते संभजनाउयचहुवेम आह्वयाम स्तवाम ॥ १ ॥
चम्वोःअधिषवणफलकयोः सुतमभिषुतंसोमंअन्यः अनयोरेकतरइन्द्रः पातवेपातुंउपासदत् उपसीदति उपगच्छति अन्यएकतरः पूषा- करंभंघृतसिक्तंसत्त्कात्मकंहविः भक्षयितुमिच्छति ॥ २ ॥
अनयोरिन्द्रापूष्णोः अन्यस्यएकस्यपूष्णः अजाः छागाः वह्नयोवाहकाअश्वाः अन्यस्यापरस्येन्दस्यसंभृतासंभृतौसम्यक्पुष्टौ हरीएत- त्संज्ञावश्वौ वाहकौसचेन्द्रः ताभ्यांवृत्राणिशत्रून् जिघ्न ते हन्ति ॥ ३ ॥
यद्यदा वृषन्तमः अतिशयेनवर्षिताइन्द्रः परितः परितोगंत्रीर्महीः महतीः अपःवृष्ट्युदकानि अनयत् इमंलोकंप्रापयति तत्रतदानींपूषा- पोषकोदेवः सचाभवत् अस्येन्द्रस्यसहायोभवति ॥ ४ ॥
पूष्णः पोषकस्यदेवस्यइन्द्रस्यच तांप्रसिद्धांसुमतिंकल्याणींमतिंअनुग्रहबुद्धिं वृक्षस्यमहीरुहस्यप्रवयां प्रकृष्टांदृढांशाखामिववयंआर- भामहे अवलंबामहे आश्रयामहइत्यर्थः ॥ ५ ॥
पूषणंपोषकंदेवमिन्द्रंचमह्यैमहत्यै स्वस्तयेरक्षार्थंउद्युवामहे उद्योजयामः उद्योजनमाकर्षणं तत्रदृष्टान्तः—सारथिःसूतः अभीशूनिव अभीशून् रश्मीन् अश्वबन्धनार्थान् आकर्षतितद्वत् ॥ ६ ॥
शुक्रंतइतिचतुरृचंनवमंसूक्तं भरद्वाजस्यार्षंपौष्णं द्वितीयाजगती शिष्टास्त्रिष्टुभः तथाचानुक्रान्तं—शुक्रंचतुष्कंद्वितीयाजगतीति । वैश्वदेवेद्पर्वणिवैश्वदेवस्यहविषः शुक्रंतइतियाज्या सूत्रितंच—शुक्रंतेअन्यद्यजतंतेअन्यदिहेहवःस्वतवसइति । एकादशिनस्यपौष्ण- स्यपशोर्वपायाएषैवयाज्या सूत्रितंच—शुक्रंतेअन्यद्यजतंतेअन्यत्प्रपथेपथामजनिष्टपूषाइति । अमाभिष्टवेप्येषासूत्रितंच—शुक्रंतेअन्यद्य- जतंतेअन्यदपश्यंगोपामनिपद्यमानमिति ।
