6 ऋचः
यःस्तोता एनंपूषणंपोषकंकरंभात्करंभानांघृतमिश्रानांयवसक्तूनांअत्तेतिआदिदेशति अभिष्टौति तेनपुरुषेणअन्योदेवःनआदिशे आदेष्ट- व्यः स्तोतव्योनभवति पूष्णएवसर्वस्याभितमस्यधनस्यलाभात् देवतान्तरंनस्तौतिइत्यर्थः ॥ १ ॥
उतघ अपिच सःयःशत्रूणांहन्तृत्वेनप्रसिद्धस्तादृशः रथीतमः अतिशयेनरथीमहारथः सत्पतिः सतांपालयिता एवंगुणाइन्द्रःसख्यामित्र- भूतेनपूष्णायुजासहायभूतेनयुक्तः सन् वृत्राणिशत्रून् जिघ्नतेहन्ति इन्द्रस्यापिअयमेवसाहाय्यकारीत्यर्थः ॥ २ ॥
उतापिच सूरः प्रेरकः रथीतमः अतिश्येनरथीनेतृतमोवापूषापरुषेपरुष्मतिपर्ववतिभास्वतिवागविगच्छतीतिगैरादित्यः तस्मिन् हिर- ण्ययंहिरण्यंसुवर्णनिर्मितंअदस्तद्रथस्यच्क्रंन्यैरयत् नितरां प्रेरयतिस्म ॥ ३ ॥
हेपुरुष्टुत बहुभिर्यजमानैःस्तुत दस्रदर्शनीय मन्तुमःज्ञानवन् पूषन् अद्येदानींयदुद्दिश्यत्वांब्रवाम स्तवाम नोस्माकंमन्ममननीयंसुसुष्ठु- तद्धनं साधय उत्पादय ॥ ४ ॥
हेपूषन् नोस्माकंसातयेलाभायइमंचगणंमनुष्यसंघं गवेषणं गवामेषयितारं सीषधःसाधय हेपूषन्आरात् दूरदेशेपित्वंश्रुतोविश्रुतः प्रख्यातोसि भवसि ॥ ५ ॥
हेपूषन्त्वदीयांत्वयादेयांस्वस्तिंकल्याणींरक्षां आरेअघांआरेदूरेअघंपापंयस्याः तादृशीं उपावसुं उपगतधनां ईदृशींस्वस्तिं अद्यच अस्मिं श्चकाले सर्वतातये सर्वैरृत्विग्भिः स्तायइतिसर्वतातिर्यज्ञः तदर्थं यद्वासर्वेषांभॊगानांविस्तारय श्वश्चपरस्मिन्नपिदिनेसर्वतातयेसर्वदासर्व- तात्यर्थंआईमहे अतियाचामहे । इन्द्रानुपूषणेतिषळृचमष्टमंसूक्तं भरद्वाजस्यार्षंगायत्रमैन्द्रापौष्णं अनुक्रान्तंच—इन्द्रान्वैन्द्रंचेति । गतोविनियोगः ।
