10 ऋचः
हेपथस्पते मार्गस्यपालयितः पूषन् धियेकर्मार्थंवाजसातये अन्नस्यलाभायच वयंरथंनयु द्धेरथमिव त्वात्वांअयुज्महियुंज्महि अस्मद- भिमुखंकुर्मः ऊंइतिपूरकः ॥ १ ॥
हेपूषन् नर्योनृभ्योहितंवसुधनं अभिप्राप्तुंवीरंदारुद्यस्यविशेषेणईरयितारं गमयितारं प्रयतदक्षिणंपूर्वमन्येभ्योपिदत्तधनं यद्वाप्रयतंशु- द्धंदक्षिणंधनंयस्यतादृशंवामंवननीयं एवंविधं गृहपतिंगृहस्थंनोस्मान्नयप्रापय ॥ २ ॥
हेआघृणे आगतदीप्ते पूषन् अदित्सन्तंचित् दातुमनिच्छन्तमपिपुरुषं दानायअस्मद्दानार्थंचो दय प्रेरय पणेश्चित् वणिजोपिवार्धुशिक- स्यलुब्धस्यापिमनोहृदयंविम्रद दानार्थंमृदूकुरु ॥ ३ ॥
हेउग्र उद्गूर्णबलपूषन् पथोमार्गान्वाजसातयेन्नलाभायविचिनुहि शोधितान् कुरु यैः पथिभिर्गताधनंलभेमहि तादृशान्पथः पृथक्- कुर्वित्यर्थः मृधोबाधकान् तस्करादींश्चविजहि बाधस्व तथा नोस्माकं धियः कर्माणिअन्नलाभार्थंक्रियमाणानिसाधन्तां सिध्यन्तु सफला- निभवन्तु ॥ ४ ॥
हेकवे प्राज्ञ पूषन् पणीनांवणिजांलुब्धानांहृदयाहृदयानिकठिनानिआरयासूक्ष्मलोहाग्रोदंडः प्रतोदइत्यारेतिचाख्यायते तथापरितृन्धि परिविध्यहृद्गतंकाठिन्यमपनयेत्यर्थः अथानन्तरं ईमेनान्पणीन् अस्मभ्यंरंधय वशीकुरु ॥ ५ ॥
हेपूषन् आरयाप्रतोदेनपणेर्वणिजोहृदयंवितुद विविध्य तस्यपणेर्हृदिहृदयेप्रियमस्मभ्यंअनुकूलंधनंइच्छ दातव्यमितीच्छांजनय अथा- नन्तरंअस्मभ्यंईमेनान् रन्धय वशीकुरु ॥ ६ ॥
हेकवे प्राज्ञपूषन् पणीनांवणिजांहृदयाहृदयानिआरिखआलिख आलिख्यचकिकिराकीर्णानिप्रशिथिलानिकृणु कुरु मृदूनिकुर्वित्यर्थः अन्यद्गतं ॥ ७ ॥
हेआघृणे आगतदीप्ते पूषन् बुह्मचोदनींब्रह्मणोन्नस्यप्रेरयित्रींयामारांबिभिर्षि हस्तेधारयसि तयासमस्यसर्वस्यलुब्धजनस्यहृदयंआरिख आलिख किकिराकिकिराणिकीर्णानिप्रशिथिलानिचकुरु ॥ ८ ॥
हेआघृणे आगतदीप्ते पूषन् तेत्वदीयायाअष्ट्राआरागोओपशाउपसेरतइत्योपशाः गावः ओपशायस्याःतादृशी अतएवपशुसाधनीपशूनां- साध्यित्रीभवति तेत्वदीयायास्तस्याः संबंधिसुम्रंसुखंईमहे ॥ ९ ॥
उतअपिच हेपूषन् गोषणिंगवांसनित्रीं अश्वसांअश्वानांसनित्रीं वाजसावाजानामन्नानांसनित्रीं उतअपिचनृवत् नृवतींनृणांवनित्रींदात्रीं एवंभूतांधियंबुद्धिंकर्मवानोस्माकंवीतयेखादनायउपभॊगार्थं कृणुहि कुरु ॥ १० ॥
संपूषन्नितिदशर्चंपंचमंसूक्तंभरद्वाजस्यार्षंपौष्णंगायत्रं संपूषन्नित्यनुक्रान्तं नष्टधनमन्विच्छतापुरुषेणैतज्जप्यं सूत्रितंच—संपूषन्विदु- षेतिनष्टधनमधिजिगमिषन्मूह्ळोवेति ।
