प्रवत्स्यन्यजमानः सदा सुग इत्यृचं जपन् गच्छेत् । सूत्रितं च । सदा सुगः पितुमाङ् अस्तु पन्था इति पन्थानमवरुह्य । आ. २-५ । इति ॥

हे अग्ने अस्माकं पन्था मार्गः सदा सर्वदा सुगः सुखेन गन्तुं शक्यः पितुमानन्नवांश्चास्तु । हे देवा मध्वा माधुर्योपेतेनोदकेनौशधीः सं पिपृक्त । संपर्चयत । सेचयतेत्सर्थेः । हे अग्ने त्वया सख्ये सञ्जाते सति मे मम भगो धनं न मृध्याः । न विनश्यतु । किञ्च रायो धनस्य पुरुक्शोर्बह्वन्नस्य च सदनं स्थानमुदश्याम् । प्राप्नुयाम् । सदा । स्वरादिष्वाद्युदात्तत्वेन पाठदाद्युदात्तः । पिपृक्त । पृची सम्पर्के । लोटि भौलं छन्दस्तीति शपः श्लुः । बहुलं छन्दसीत्यभ्यासस्येत्वम् । मृध्याः । मृधिर्हिंसार्थः । लिङि तिङा तिङो भवन्तिति तिपः सिप् ॥ २१ ॥