श्रि॒ये ते॒ पादा॒ दुव॒ आ मि᳚मिक्षुर्धृ॒ष्णुर्व॒ज्री शव᳚सा॒ दक्षि᳚णावान् ।
वसा᳚नो॒ अत्कं᳚ सुर॒भिं दृ॒शे कं स्व१॒᳚र्ण नृ᳚तविषि॒रो ब᳚भूथ ॥
वसा᳚नो॒ अत्कं᳚ सुर॒भिं दृ॒शे कं स्व१॒᳚र्ण नृ᳚तविषि॒रो ब᳚भूथ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
श्रि॒ये । ते॒ । पादा᳚ । दुवः᳚ । आ । मि॒मि॒क्षुः॒ । धृ॒ष्णुः । व॒ज्री । शव᳚सा । दक्षि᳚ण॑वान् ।
वसा᳚नः । अत्क᳚म् । सु॒र॒भिम् । दृ॒शे । कम् । स्वः᳚ । न । नृ॒तो॒ इति᳚ । इ॒षि॒रः । ब॒भू॒थ॒ ॥
वसा᳚नः । अत्क᳚म् । सु॒र॒भिम् । दृ॒शे । कम् । स्वः᳚ । न । नृ॒तो॒ इति᳚ । इ॒षि॒रः । ब॒भू॒थ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र श्रिये ऎश्वर्यार्थं ते त्वदीययोः पादा पादयोः दुवः परिचरणं आमिमिक्षुः आसिंचन्ति समर्पयन्ति भरद्वाजःसमर्पयति व्यत्ययेन- बहुवचनं यद्वा ते तव पादौ श्रिये श्रयितुं सेवितुं दुवः परिचरणमासिंचम्तिअनुतिष्ठन्ति यस्त्वं शवसा बलेन धृष्णुः शत्रूणांधर्षकः वज्री वज्रवान् दक्षिणावान् दक्षिणास्तोतृभ्योदातव्यंधनं तद्वान् हेनृतोनेतरिन्द्र सत्वं सुरभिं प्रशस्तं अत्कं सततगमनशालमात्मीयंरूपं दृशे सर्वेषांदर्शनार्थं वसानः आच्छावयन् स्वर्णं सूर्यइव इषिरोगन्ता एषणीयोवा बभूथ भवसि कमितिपूरकः ॥ ३ ॥