त्वद्भि॒येन्द्र॒ पार्थि᳚वानि॒ विश्वाच्यु᳚ता चिच्च्यावयन्ते॒ रजां᳚सि ।
द्यावा॒क्षामा॒ पर्व᳚तासो॒ वना᳚नि॒ विश्वं᳚ दृ॒ळ्हं भ᳚यते॒ अज्म॒न्ना ते᳚ ॥
द्यावा॒क्षामा॒ पर्व᳚तासो॒ वना᳚नि॒ विश्वं᳚ दृ॒ळ्हं भ᳚यते॒ अज्म॒न्ना ते᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वत् । भि॒या । इ॒न्द्र॒ । पार्थि᳚वानि । विश्वा᳚ । अच्यु᳚ता । चि॒त् । च्य॒व॒य॒न्ते॒ । रजां᳚सि ।
द्यावा॒क्षामा᳚ । पर्व᳚तासः । वना᳚नि । विश्व᳚म् । दृ॒ळ्हम् । भ॒य॒ते॒ । अज्म᳚न् । आ । ते॒ ॥
द्यावा॒क्षामा᳚ । पर्व᳚तासः । वना᳚नि । विश्व᳚म् । दृ॒ळ्हम् । भ॒य॒ते॒ । अज्म᳚न् । आ । ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र त्वत् त्वत्तोभियाभयेन विश्वा विश्वानिव्यापकानि पार्थिवानि पृथिव्यंतरिक्षनाम तत्रभवानि रजांस्युदकानि अच्युताचित् च्यावयितुमशक्यान्यपि च्यावयन्तेमेघाः प्रच्यावयन्ति वर्षन्तीत्यर्थः अपिच हेइन्द्र तेतव अज्मन् आगमनेसति द्यावाक्षामा द्यावापृथि- व्यौ पर्वतासोगिरयोवनानिवृक्षाश्च भयते भयंप्राप्नुवन्ति किंबहुना विश्वं सर्वं दृह्ळं स्थिरं प्राणिजातं भयते बिभेति ॥ २ ॥