इ॒दा हि वो᳚ विध॒ते रत्न॒मस्ती॒दा वी॒राय᳚ दा॒शुष᳚ उषासः ।
इ॒दा विप्रा᳚य॒ जर᳚ते॒ यदु॒क्था नि ष्म॒ माव᳚ते वहथा पु॒रा चि᳚त् ॥
इ॒दा विप्रा᳚य॒ जर᳚ते॒ यदु॒क्था नि ष्म॒ माव᳚ते वहथा पु॒रा चि᳚त् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इ॒दा । हि । वः॒ । वि॒ध॒ते । रत्न᳚म् । अस्ति᳚ । इ॒दा । वी॒राय᳚ । दा॒शुषे᳚ । उ॒ष॒सः॒ ।
इ॒दा । विप्रा᳚य । जर᳚ते । यत् । उ॒क्था । नि । स्म॒ । मा॑व᳚ते । व॒ह॒थ॒ । पु॒रा । चि॒त् ॥
इ॒दा । विप्रा᳚य । जर᳚ते । यत् । उ॒क्था । नि । स्म॒ । मा॑व᳚ते । व॒ह॒थ॒ । पु॒रा । चि॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे उषः इदाहि इदानीमेव वोयुष्माकं विधते परिचरते दातुं रत्नं धनमस्ति इदाहि इदानीमेव वीराय प्रेरयित्रे हविषां दाशुषे यजमानाय दातुं वोरत्नमस्ति इदाहि इदानीमेव विप्राय प्राज्ञाय जरते स्तुवते दातुं वोरत्नमस्ति यद्यस्मिन् विप्रे उक्था उक्थनामकानि स्तोत्राणि विद्यन्ते मावते मत्सदृशाय यजमानाय तद्रत्नं निवहथ पुराचित् पुरापि रत्नं मह्यं दत्तं ॥ ४ ॥