वृ॒ञ्जे ह॒ यन्नम᳚सा ब॒र्हिर॒ग्नावया᳚मि॒ स्रुग्घृ॒तव᳚ती सुवृ॒क्तिः ।
अम्य᳚क्षि॒ सद्म॒ सद᳚ने पृथि॒व्या अश्रा᳚यि य॒ज्ञः सूर्ये॒ न चक्षु᳚ः ॥
अम्य᳚क्षि॒ सद्म॒ सद᳚ने पृथि॒व्या अश्रा᳚यि य॒ज्ञः सूर्ये॒ न चक्षु᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वृ॒ञ्जे । ह॒ । यत् । नम᳚सा । ब॒र्हिः । अ॒ग्नौ । अया᳚मि । स्रुक् । घृ॒त॑व᳚ती । सु॒॑वृ॒क्तिः ।
अम्य᳚क्षि । सद्म᳚ । सद᳚ने । पृ॒थि॒व्याः । अश्रा᳚यि । य॒ज्ञः । सूर्ये᳚ । न । चक्षुः᳚ ॥
अम्य᳚क्षि । सद्म᳚ । सद᳚ने । पृ॒थि॒व्याः । अश्रा᳚यि । य॒ज्ञः । सूर्ये᳚ । न । चक्षुः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यद्ध यदाखलु नमसा हविषासह अग्नौ अग्निसमीपे बर्हिर्वृञ्जे वृजिश्छेदनार्थः छिद्यते आह्रियतइत्यर्थः सुवृक्तिः सुष्ठुदोषैर्वर्जिता घृतवती घृतपूर्णास्रुक् अयामि नियम्यते बर्हिष्यासाद्यते तथा पृथिव्याभूमेः सदने स्थाने सद्महविरासादनार्थावेदिः अम्यक्षि म्यक्षतिर्गतिकर्मा गम्यते परिगृह्यते तदानींयज्ञः अश्रायि यजमानेआश्रितोभवति तत्रदृष्टान्तः—सूर्येनचक्षुः यथा सूर्येसर्वस्यप्रेरकेआदित्येप्रकाशकंतेजः सम- वैतितद्वत् ॥ ५ ॥