त्वां हि म॒न्द्रत᳚ममर्कशो॒कैर्व᳚वृ॒महे॒ महि᳚ न॒ः श्रोष्य᳚ग्ने ।
इन्द्रं॒ न त्वा॒ शव᳚सा दे॒वता᳚ वा॒युं पृ᳚णन्ति॒ राध᳚सा॒ नृत᳚माः ॥
इन्द्रं॒ न त्वा॒ शव᳚सा दे॒वता᳚ वा॒युं पृ᳚णन्ति॒ राध᳚सा॒ नृत᳚माः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वाम् । हि । म॒न्द्र॑त᳚मम् । अ॒र्क॒॑शो॒कैः । व॒वृ॒महे᳚ । महि᳚ । नः॒ । श्रोषि᳚ । अ॒ग्ने॒ ।
इन्द्र᳚म् । न । त्वा॒ । शव᳚सा । दे॒वता᳚ । वा॒युम् । पृ॒ण॒न्ति॒ । राध᳚सा । नृ॑त᳚माः ॥
इन्द्र᳚म् । न । त्वा॒ । शव᳚सा । दे॒वता᳚ । वा॒युम् । पृ॒ण॒न्ति॒ । राध᳚सा । नृ॑त᳚माः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेअग्ने मन्द्रतमं स्तुत्यतमं त्वां अर्कशोकैरर्चनीयैः पूजनीयैः शोकैर्दीप्तिभिर्युक्तं हियस्माद्ववृमहे वृणीमहे सम्भजामहे यद्वार्कशोकैः अर्चनीयैः प्रशस्यैः दीप्तिकरणैः स्तोत्रैः साधनभूतैस्त्वां संभजामहे तस्मान्महिमहत् नोस्मदीयंस्तोत्रं श्रोषि श्रृणुहेअग्ने नृतमाः स्तुतीनांने- तृत माःऋत्विजः शवसा बलेन वायुं गन्तारं अथवा वायुमिव शवसाबलेनयुक्तमिन्द्रंन इन्द्रमिव देवतात्मानंत्वां राधसा हविर्लक्षणेनधने- न पृणन्ति देवताशब्दात् द्वितीयायाः सुपांसुलुगितिलुक् ॥ ७ ॥