स इत्सु॒दानु॒ः स्ववा{4}᳚ ऋ॒तावेन्द्रा॒ यो वां᳚ वरुण॒ दाश᳚ति॒ त्मन् ।
इ॒षा स द्वि॒षस्त᳚रे॒द्दास्वा॒न्वंस᳚द्र॒यिं र᳚यि॒वत᳚श्च॒ जना᳚न् ॥
इ॒षा स द्वि॒षस्त᳚रे॒द्दास्वा॒न्वंस᳚द्र॒यिं र᳚यि॒वत᳚श्च॒ जना᳚न् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सः । इत् । सु॒॑दानुः᳚ । स्व॑वा᳚न् । ऋ॒त॑वा᳚ । इन्द्रा᳚ । यः । वा॒म् । व॒रु॒णा॒ । दाश᳚ति । त्मन् ।
इ॒षा । सः । द्वि॒षः । त॒रे॒त् । दास्वा᳚न् । वंस᳚त् । र॒यिम् । र॒यि॒॑वतः᳚ । च॒ । जना᳚न् ॥
इ॒षा । सः । द्वि॒षः । त॒रे॒त् । दास्वा᳚न् । वंस᳚त् । र॒यिम् । र॒यि॒॑वतः᳚ । च॒ । जना᳚न् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्रा इन्द्रौ वरुणा हे वरुणौ इतरेतरयोगादुभयत्रद्विवचनप्रयोगः वरुणेत्यत्र संहितायां ह्रस्वश्छान्दसः वां युवाभ्यां यो यजमानः त्मन् आत्मनैव दाशति हवींषि ददाति । स इत् स एव सुदानुः शोभनदानो भवति । स्ववान् धनवांश्च ऋतावा यज्ञवांश्च भवति । किं च सः दास्वान् दानवान् द्विषो द्वेष्टुः इषा अन्नेन जयलब्देन सह तरेत् प्राप्येत् । अपि च रयिं धनं रयिवतो धनवतो जनान् पुत्रांश्च वंसत् संभजेत् ॥ ५ ॥