ता य॒ज्ञमा शुचि᳚भिश्चक्रमा॒णा रथ᳚स्य भा॒नुं रु᳚रुचू॒ रजो᳚भिः ।
पु॒रू वरां॒स्यमि᳚ता॒ मिमा᳚ना॒पो धन्वा॒न्यति᳚ याथो॒ अज्रा᳚न् ॥
पु॒रू वरां॒स्यमि᳚ता॒ मिमा᳚ना॒पो धन्वा॒न्यति᳚ याथो॒ अज्रा᳚न् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ता । य॒ज्ञम् । आ । शुचि᳚॑भिः । च॒क्र॒मा॒णा । रथ᳚स्य । भा॒नुम् । रु॒रु॒चुः॒ । रजः᳚॑भिः ।
पु॒रु । वरां᳚सि । अमि᳚ता । मिमा᳚ना । अ॒पः । धन्वा᳚नि । अति᳚ । या॒थः॒ । अज्रा᳚न् ॥
पु॒रु । वरां᳚सि । अमि᳚ता । मिमा᳚ना । अ॒पः । धन्वा᳚नि । अति᳚ । या॒थः॒ । अज्रा᳚न् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
किंच ता तौ प्रसिध्दौ अश्विनौ यज्ञं अस्मदीयं यागं आचक्रमाणा अभिचक्रर्माणौ शुचिभिर्निर्मलैः रजोभिः स्वीयैः तेजोभिः रजॊरजतेर्ज्यॊतीरजउच्यतइतियास्कॆनॊक्तत्वात् रथस्य स्वकीयस्य रथस्य भानुं दीप्तिं रुरुचुः रॊचयेते । अपि च पुरु बहूनि वरांसि तमॊनिवारकाणि तॆजांसि अमिता अपरिमितानि मिमाना निर्मिमाणौ अप उद्दिश्य धन्वानि मरुप्रदॆशान् अज्रान् स्वकीयान् अश्वान् अतियाथ: अतिक्रामयथ: ॥ २ ॥