धेनवो वृष्टिद्वारा सर्वस्य जगतः प्रीणयित्र्योऽशिश्वीः शितुरहिताः । यद्वा । शिशवो न भवन्तीत्यशिश्वीः । शशया नभसि शयाना वर्तमानाः केनाप्यप्रदुग्धा अक्षीणरसाः सबर्दुघा उदकलक्षणस्य क्षीरस्य दोग्ध्र्यो युवतयः परस्परमिश्रणोपेतानव्या नव्या अतिशयेन नूतना भवन्तीर्दिशो मेघा वा आ धुनयन्ताम् । आदुहन्तु । मेघपक्षेऽशिस्वीर्भवन्तीत्यत्र लिङ्गव्यत्ययः । धुनयन्ताम् । धूञ् कम्पने । णिचि धूञ् प्रीणोर्नुग्वक्तव्यः । पा. ७-३-३७-१ । इति नुक् । ह्रस्वश्छान्दसः । अशिश्वी । सख्यशिश्वीति भाषायामिति व्यत्ययेन छन्दसि भवति ॥ १६ ॥