हे जनासो जना वीरस्य शूरस्येन्द्रस्य स्वश्व्यं शोभनाश्वोपेतत्वं नु क्शिप्रं प्र वोचाम । प्रकर्षेण वदाम । तथा देवा अप्यस्येन्द्रस्य स्वश्वतं विदुः । जानन्ति । किं तत्स्वश्वत्वम् । तदुच्यते । षोळ्हा मासानां द्वन्द्वयोगकाले षोढा दृश्यमाना ऋतवोऽश्वा निरूप्यन्ते । ते च षट्संख्याका ऋतवो हेमन्तशिशिरयोः समासेन पञ्च पञ्च युक्ताः सन्तः कालात्मकमिन्द्रमा वहन्ति । तदिदमिन्द्रस्य स्वश्वत्वं यदृतुभिरूधत्वम् । षोळ्हा । षष् शब्दात्संख्याया विधार्थे धेति धाप्रत्ययः । षष उत्वं दतृदशधासूत्तरपदादेः ष्टुत्वं च । पा. ६-३-१०९-३ । इत्युत्वं ष्टुत्वं च । प्रत्ययस्वरः ॥ १८ ॥