अनु᳚ ते दायि म॒ह इ᳚न्द्रि॒याय᳚ स॒त्रा ते॒ विश्व॒मनु᳚ वृत्र॒हत्ये᳚ ।
अनु᳚ क्ष॒त्रमनु॒ सहो᳚ यज॒त्रेन्द्र᳚ दे॒वेभि॒रनु᳚ ते नृ॒षह्ये᳚ ॥
अनु᳚ क्ष॒त्रमनु॒ सहो᳚ यज॒त्रेन्द्र᳚ दे॒वेभि॒रनु᳚ ते नृ॒षह्ये᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अनु᳚ । ते॒ । दा॒यि॒ । म॒हे । इ॒न्द्रि॒याय᳚ । स॒त्रा । ते॒ । विश्व᳚म् । अनु᳚ । वृ॒त्र॒॑हत्ये᳚ ।
अनु᳚ । क्ष॒त्रम् । अनु᳚ । सहः᳚ । य॒ज॒त्र॒ । इन्द्र᳚ । दे॒वेभिः᳚ । अनु᳚ । ते॒ । नृ॒॑सह्ये᳚ ॥
अनु᳚ । क्ष॒त्रम् । अनु᳚ । सहः᳚ । य॒ज॒त्र॒ । इन्द्र᳚ । दे॒वेभिः᳚ । अनु᳚ । ते॒ । नृ॒॑सह्ये᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र महे महते ते तुभ्यमिन्द्रियाय ऎश्वर्यार्थं अनुदायि अन्वदायि अनुदीयतेस्म वृत्रहत्ये वृत्रवधेनिमित्ते ते तुभ्यं विशं समस्तं सत्रा सत्यमनुदायि कैःकिमनुदीयतइतितदुभयमाह येनविश्वंबिभर्ति तत् क्षत्रं बलमनुदायि येनशत्रूनभिभवति तद्गुण विशिष्टं सहोबलमनुदा- यि हे यजत्र यजनीयेन्द्र ते तुभ्यं नृसह्ये युद्धे देवेभिः सर्वैःदेवैः एतत्सर्वमनुदायि ॥ ८ ॥