तमु᳚ स्तुष॒ इन्द्रं॒ यो विदा᳚नो॒ गिर्वा᳚हसं गी॒र्भिर्य॒ज्ञवृ᳚द्धम् ।
यस्य॒ दिव॒मति᳚ म॒ह्ना पृ᳚थि॒व्याः पु᳚रुमा॒यस्य᳚ रिरि॒चे म᳚हि॒त्वम् ॥
यस्य॒ दिव॒मति᳚ म॒ह्ना पृ᳚थि॒व्याः पु᳚रुमा॒यस्य᳚ रिरि॒चे म᳚हि॒त्वम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । ऊं॒ इति᳚ । स्तु॒षे॒ । इन्द्र᳚म् । यः । विदा᳚नः । गिर्वा᳚हसम् । गीः॒॑भिः । य॒ज्ञ॑वृ᳚द्धम् ।
यस्य᳚ । दिव᳚म् । अति᳚ । म॒ह्ना । पृ॒थि॒व्याः । पु॒रु॒॑मा॒यस्य᳚ । रि॒रि॒चे । म॒हि॒॑त्वम् ॥
यस्य᳚ । दिव᳚म् । अति᳚ । म॒ह्ना । पृ॒थि॒व्याः । पु॒रु॒॑मा॒यस्य᳚ । रि॒रि॒चे । म॒हि॒॑त्वम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यइन्द्रः विदानः सर्वंविद्वान् सर्वैर्ज्ञायमानोवा गिर्वाहसं गीर्भिर्वहनीयं यज्ञवृद्धं यज्ञैः प्रवृद्धं तमु तमेवेन्द्रं स्तुषे स्तुवे पुरुमायस्य बहुप्र- ज्ञस्य बहुवचनस्यवा यस्येन्द्रस्य महित्वं माहात्म्यं दिवं दिवोद्युलोकात् पंचम्यर्थेद्वितीया पृथिव्याः भूलोकात् मह्ना महिम्ना अतिरिरिचे अतिरिच्यते तंस्तुवइतिसंबन्धः ॥ २ ॥