स नो᳚ बोधि पुरो॒ळाशं॒ ररा᳚ण॒ः पिबा॒ तु सोमं॒ गोऋ᳚जीकमिन्द्र ।
एदं ब॒र्हिर्यज᳚मानस्य सीदो॒रुं कृ᳚धि त्वाय॒त उ᳚ लो॒कम् ॥
एदं ब॒र्हिर्यज᳚मानस्य सीदो॒रुं कृ᳚धि त्वाय॒त उ᳚ लो॒कम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सः । नः॒ । बो॒धि॒ । पु॒रो॒ळाश᳚म् । ररा᳚णः । पिब᳚ । तु । सोम᳚म् । गो॑ऋ᳚जीकम् । इ॒न्द्र॒ ।
आ । इ॒दम् । ब॒र्हिः । यज᳚मानस्य । सी॒द॒ । उ॒रुम् । कृ॒धि॒ । त्वा॒॑य॒तः । ऊं॒ इति᳚ । लो॒कम् ॥
आ । इ॒दम् । ब॒र्हिः । यज᳚मानस्य । सी॒द॒ । उ॒रुम् । कृ॒धि॒ । त्वा॒॑य॒तः । ऊं॒ इति᳚ । लो॒कम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र रराणोरममाणः सत्वं नोस्मदीयं पुरोडाशं एतल्लक्षणंहविर्बोधि बुध्यस्व किंच गोऋजीकं गोविकारदध्यादिभिःसंस्कृतं अभि- षुतंसोमंनुक्षिप्रं पिब पिबेः तदर्थंच यजमानस्य संबन्धीदं बहिरासीदाभिविश तदनंतरं त्वायतस्त्वामिच्छन्तोयजमानस्य लोकं स्थानं उरुविस्तीर्णं कृधि कुरु उइतिपूरणः ॥ ७ ॥