तं वः᳚ सखाय॒ः सं यथा᳚ सु॒तेषु॒ सोमे᳚भिरीं पृणता भो॒जमिन्द्र᳚म् ।
कु॒वित्तस्मा॒ अस᳚ति नो॒ भरा᳚य॒ न सुष्वि॒मिन्द्रो॑व᳚से मृधाति ॥
कु॒वित्तस्मा॒ अस᳚ति नो॒ भरा᳚य॒ न सुष्वि॒मिन्द्रो॑व᳚से मृधाति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । वः॒ । स॒खा॒यः॒ । सम् । यथा᳚ । सु॒तेषु᳚ । सोमे᳚भिः । ई॒म् । पृ॒ण॒त॒ । भो॒जम् । इन्द्र᳚म् ।
कु॒वित् । तस्मै᳚ । अस᳚ति । नः॒ । भरा᳚य । न । सुस्वि᳚म् । इन्द्रः᳚ । अव᳚से । मृ॒धा॒ति॒ ॥
कु॒वित् । तस्मै᳚ । अस᳚ति । नः॒ । भरा᳚य । न । सुस्वि᳚म् । इन्द्रः᳚ । अव᳚से । मृ॒धा॒ति॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेसखायः स्तोतारोवोयूयं सोमेषु सुतेषु अभिषुतेषुसत्सु भोजं दातारं तमीं एतमिन्द्रं सोमेभिः सोमैः यथाकामं संपृणत संपूरयत तस्माइन्द्राय कुविद्बहूपकरणं कुविदितिबहुनामैतत् असति अस्तु किमर्थं नोस्माकं भराय भरणाय पोषणाय इन्द्रः सुष्विमभिषवणशीलं यजमानं अवसे तर्पणाय नमृधाति नबाधते ॥ ९ ॥