श्रवणम्

6.22.11
स नो᳚ नि॒युद्भि᳚ः पुरुहूत वेधो वि॒श्ववा᳚राभि॒रा ग᳚हि प्रयज्यो ।
न या अदे᳚वो॒ वर᳚ते॒ न दे॒व आभि᳚र्याहि॒ तूय॒मा म᳚द्र्य॒द्रिक् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
सः । नः॒ । नि॒युत्॑भिः᳚ । पु॒रु॒॑हू॒त॒ । वे॒धः॒ । वि॒श्व॑वा᳚राभिः । आ । ग॒हि॒ । प्र॒य॒ज्यो॒ इति᳚ प्र॑यज्यो ।
न । याः । अदे᳚वः । वर᳚ते । न । दे॒वः । आ । आ॒भिः॒ । या॒हि॒ । तूय᳚म् । आ । म॒द्र्य॒द्रिक् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हेपुरुहूत हेवेधोविधातः हेप्रयज्यो प्रकृष्टेनयजनीयेन्द्र सत्वं विश्ववाराभिः विश्वैर्वरणीयाभिः संभजनीयाभिः नियुद्भिरश्वैर्नोस्मानाग- ह्यागच्छ अदेवोसुरः यानियुतःयानश्वान्नवरते नवारयति देवश्च नवरते आभिर्नियुद्भिः तूयमाक्षिप्रमेव मद्भ्यद्रिक् मदभिमुखःसन् आया- ह्यागच्छ अद्भ्यागमस्यद्विर्वचनंछान्दसं ॥ ११ ॥

सुतइदितिदशर्चमष्टमंसूक्तं भरद्वाजस्यर्षं त्रैष्टुभमैन्द्रं सुतइद्दशेत्यनुक्रान्तं विषुवतिनिष्केवल्येइदंसूक्तं सूत्रितंच—सुतइत्त्वमेषप्रपूर्वीरि- ति । महाव्रतेपिनिष्केवल्येइदमादीनित्रीणिसूक्तानि तथैवपंचमारण्यकेसूत्रितं—सुतइत्त्वं निमिश्लइन्द्रसोमइतित्रीणीति ।