तन्नो॒ वि वो᳚चो॒ यदि᳚ ते पु॒रा चि᳚ज्जरि॒तार᳚ आन॒शुः सु॒म्नमि᳚न्द्र ।
कस्ते᳚ भा॒गः किं वयो᳚ दुध्र खिद्व॒ः पुरु᳚हूत पुरूवसो॑सुर॒घ्नः ॥
कस्ते᳚ भा॒गः किं वयो᳚ दुध्र खिद्व॒ः पुरु᳚हूत पुरूवसो॑सुर॒घ्नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तत् । नः॒ । वि । वो॒चः॒ । यदि᳚ । ते॒ । पु॒रा । चि॒त् । ज॒रि॒तारः᳚ । आ॒न॒शुः । सु॒म्नम् । इ॒न्द्र॒ ।
कः । ते॒ । भा॒गः । किम् । वयः᳚ । दु॒ध्र॒ । खि॒द्वः॒ । पुरु᳚॑हूत । पु॒रु॒व॒सो॒ इति᳚ पुरु॑वसो । अ॒सु॒र॒॑घ्नः ॥
कः । ते॒ । भा॒गः । किम् । वयः᳚ । दु॒ध्र॒ । खि॒द्वः॒ । पुरु᳚॑हूत । पु॒रु॒व॒सो॒ इति᳚ पुरु॑वसो । अ॒सु॒र॒॑घ्नः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र यदि यत् ते तव पुराचित् पूर्वस्मिन्काले जरितारः स्तोतारः सुम्नं सुखआनशुः प्रापुः तत् तत्सुखं नोस्माकं विवोचः विब्रूहि हेदुध्र दुर्धर हेखिद्वःशत्रूणांखेदयितः हेपुरुहूत हेपुरुवसोइन्द्र असुरघ्न असुराणांहन्तुस्तेतवयज्ञेषु कोभागःकॢप्तः वयः हविर्लक्षणमन्नंकिं- कॢप्तं यदि केचिच्चिरंतनाः पूर्वकालेपि त्वत्तःसकाशात् सुखं लेभिरे तर्ह्यहमपि तत्सुखंलप्स्यइतिविचार्यसुखप्राप्तिविलंबोममासोढव्यो- भवेदित्यर्थः ॥ ४ ॥