हे मित्रावरुणौ अवोः अवतोर्षां युवयोरभिष्टौ अभिगमने छर्दिषः गृहाय सुखाय वा चतुर्थ्यर्थे षष्ठी युवामभीगतेषु स्तोतृषु युवोः युवयोः संबन्धि युवाभ्यां देयं तद्गृहादिकं अस्कृधोयु अविच्छिन्नं भवति । तथा च यास्कः अस्कृधोयुरकृध्वायुःकुध्वितिह्रस्वनामनिकृतं भवती- ति । इत्था सत्यमेव कदा मित्रावरुणयोर भिगमनमं इत्यतआह यद्यदा गावः स्तुतयः अनस्फुरान् अनुस्फुरेयुः यदाच ऋजिप्यं ऋजुगा- मिनं धृष्णुं शत्रूणां धर्षकं वृषणं कामाणं वर्षितारं सोमं रणे रमणे यज्ञे यनजन यजमाना यंज्यः ॥ ११ ॥

श्रुष्टीवामित्र्येकारसर्द्चं सप्तमं सूक्तं भरद्वाजस्यार्षं त्रैष्टुभमैन्द्रावरुणं तथाचानुक्रम्यते-श्रुष्टीवामैन्द्रावरुणमुपांत्येजगत्याविति । प्रसम्राजे इन्द्रावरुणासुतपावित्येते जगत्यौ शिष्टास्त्रिष्टुभः इन्द्रावरुणौ देवता आभिप्लविकेषूक्थ्येषु तृतीयसवने होत्रकशस्त्रेषु स्तोमवृद्धौ मैत्रावरुणस्येदमावापार्थं सूक्तं सूत्रितं च-श्रुष्टीवांयज्ञोयुवांनरेति । तृतीयसवने इन्द्रावरुणासुतपाविमंसुतमितिप्रशास्तुः प्रस्थितयाज्या सूत्रितं च-इन्द्रावरुणासुतपाविमंसुत मिन्द्र श्चसोमंपिबतबृहस्पतइति । उक्थ्ये तृतीयसवने इन्द्रावरुणामधुमत्तमस्येति । मैत्रावरुणस्य शस्त्रयाज्या सूत्रितं च इन्द्रावरुणा मधुमस्येतियाज्येति ।