म॒रुत्व᳚न्तं वृष॒भं वा᳚वृधा॒नमक᳚वारिं दि॒व्यं शा॒समिन्द्र᳚म् ।
वि॒श्वा॒साह॒मव᳚से॒ नूत᳚नायो॒ग्रं स᳚हो॒दामि॒ह तं हु᳚वेम ॥
वि॒श्वा॒साह॒मव᳚से॒ नूत᳚नायो॒ग्रं स᳚हो॒दामि॒ह तं हु᳚वेम ॥
पदपाठः (Word-by-word)
म॒रुत्व᳚न्तम् । वृ॒ष॒भम् । व॒वृ॒धा॒नम् । अक᳚व॑अरिम् । दि॒व्यम् । शा॒सम् । इन्द्र᳚म् ।
वि॒श्व॒॑सह᳚म् । अव᳚से । नूत᳚नाय । उ॒ग्रम् । स॒हः॒॑दाम् । इ॒ह । तम् । हु॒वे॒म॒ ॥
वि॒श्व॒॑सह᳚म् । अव᳚से । नूत᳚नाय । उ॒ग्रम् । स॒हः॒॑दाम् । इ॒ह । तम् । हु॒वे॒म॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इहास्मिन्यज्ञे नूतनाय अभिनवाय अवसे रक्षणाय तं प्रसिद्धं इन्द्रं हुवेम स्तुमः आह्वयामोवा कीदृशं मरुत्वंतं मरुद्भिर्युक्तं वृषभं का- मानांवर्षितारं ववृधानं प्रवृद्धं अकवारिं अकुत्सितशत्रुंदिव्यं द्योतमानं शासं शासितारं विश्वसहं विश्वस्यलोकस्याभिभवितारं उग्रमो- जस्विनं सहोदां बलप्रदं ॥ ११ ॥