सं वां᳚ श॒ता ना᳚सत्या स॒हस्राश्वा᳚नां पुरु॒पन्था᳚ गि॒रे दा᳚त् ।
भ॒रद्वा᳚जाय वीर॒ नू गि॒रे दा᳚द्ध॒ता रक्षां᳚सि पुरुदंससा स्युः ॥
भ॒रद्वा᳚जाय वीर॒ नू गि॒रे दा᳚द्ध॒ता रक्षां᳚सि पुरुदंससा स्युः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सम् । वा॒म् । श॒ता । ना॒स॒त्या॒ । स॒हस्रा᳚ । अश्वा᳚नाम् । पु॒रु॒॑पन्थाः᳚ । गि॒रे । दा॒त् ।
भ॒रत्॑वा᳚जाय । वी॒र॒ । नु । गि॒रे । दा॒त् । ह॒ता । रक्षां᳚सि । पु॒रु॒॑दं॒स॒सा॒ । स्यु॒रिति᳚ स्युः ॥
भ॒रत्॑वा᳚जाय । वी॒र॒ । नु । गि॒रे । दा॒त् । ह॒ता । रक्षां᳚सि । पु॒रु॒॑दं॒स॒सा॒ । स्यु॒रिति᳚ स्युः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
नासत्या हे अश्विनौ वां युवयोर्गिरे गृणातीति गीः स्तोता तस्मै अश्वानां शता शतानि सहस्रा सहस्राणि पुरुपंथा नाम राजा संदात् संददाति । वीर हे वीरावश्विनौ द्विवचनस्य छुक् गिरे युवयोः स्तोत्रे भरद्वाजाय मह्यं अपि नु क्षिप्रं दात् ददातु । किं च हे पुरुदंससा बहुकर्माणावश्विनौ युवयोरनुग्रहात् रक्षांसि हता हतानि स्युः ॥ १० ॥