वर्धा॒न्यं विश्वे᳚ म॒रुतः᳚ स॒जोषा॒ः पच᳚च्छ॒तं म᳚हि॒षा{4} इ᳚न्द्र॒ तुभ्य᳚म् ।
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां᳚सि धावन्वृत्र॒हणं᳚ मदि॒रमं॒शुम᳚स्मै ॥
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां᳚सि धावन्वृत्र॒हणं᳚ मदि॒रमं॒शुम᳚स्मै ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वर्धा᳚न् । यम् । विश्वे᳚ । म॒रुतः᳚ । स॒॑जोषाः᳚ । पच᳚त् । श॒तम् । म॒हि॒षान् । इ॒न्द्र॒ । तुभ्य᳚म् ।
पू॒षा । विष्णुः᳚ । त्रीणि᳚ । सरां᳚सि । धा॒व॒न् । वृ॒त्र॒॑हन᳚म् । म॒दि॒रम् । अं॒शुम् । अ॒स्मै॒ ॥
पू॒षा । विष्णुः᳚ । त्रीणि᳚ । सरां᳚सि । धा॒व॒न् । वृ॒त्र॒॑हन᳚म् । म॒दि॒रम् । अं॒शुम् । अ॒स्मै॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सजोषाः सहप्रीयमाणाः विश्वे मरुतः सर्वेदेवाः हेइन्द्र यंत्वां वर्धान् स्तोत्रैर्वर्धयन्ति हेइन्द्र तस्मैतुभ्यं पूषा एतन्नामकोदेवः विष्णुरेत- न्नामकश्च शतं शतसंख्याकान् महिषान् पुंपशून् पचत् पचेत् अपिच अस्मै तुभ्यं सरांसि द्रोणकलशपूतभृदाहवनीयानित्रीणिपात्राणिपू- रयितुं अंशुं सोमं धावन् गच्छन् भवति पूषाविष्णुश्च सोमैः पात्राणि पूर्यंतइत्यर्थः कीदृशं सोमं मदिरं मदकरं बृत्रहणं वृत्राणांशत्रूणांह- न्तारं अत्र वृत्रहन् शब्देन सोमोभिधीयते पीतेहिसतिसोमे वृत्राणिहन्तुमिन्द्रः समर्थोभवतीतियावत् ॥ ११ ॥