येभि॒ः सूर्य᳚मु॒षसं᳚ मन्दसा॒नो॑वा᳚स॒यो॑प᳚ दृ॒ळ्हानि॒ दर्द्र᳚त् ।
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ᳚न्द्र॒ सन्तं᳚ नु॒त्था अच्यु᳚तं॒ सद᳚स॒स्परि॒ स्वात् ॥
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ᳚न्द्र॒ सन्तं᳚ नु॒त्था अच्यु᳚तं॒ सद᳚स॒स्परि॒ स्वात् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
येभिः᳚ । सूर्य᳚म् । उ॒षस᳚म् । म॒न्द॒सा॒नः । अवा᳚सयः । अप᳚ । दृ॒ळ्हानि᳚ । दर्द्र᳚त् ।
म॒हाम् । अद्रि᳚म् । परि᳚ । गाः । इ॒न्द्र॒ । सन्त᳚म् । नु॒त्थाः । अच्यु᳚तम् । सद᳚सः । परि᳚ । स्वात् ॥
म॒हाम् । अद्रि᳚म् । परि᳚ । गाः । इ॒न्द्र॒ । सन्त᳚म् । नु॒त्थाः । अच्यु᳚तम् । सद᳚सः । परि᳚ । स्वात् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र येभिः यैः सोमैः मन्दसानोमोदमानस्त्वं सूर्यं सर्वस्वगोरकं देवं उषसमुषोदेवतांच अवासयः स्वस्थानेन्यवासयः अथवा सूर्योष- सौ यथा तमांसिविवासयतस्तथाकार्षीः किंकुर्वन् दृह्ळानि दृढानि तमांसि अपदर्द्रदपदारयन् किंच हेइन्द्र त्वं पणिभिरपहृतागाः परि- संतं परितोविद्यमानं महां महान्तं अद्रिं पर्वतं नुत्थाः अनुदः कीदृशं स्वात् स्वकीयात् सदसः स्थानात् परि परितः अच्युतं अविचालितं विनाशरहितं स्थिरमित्यर्थः ॥ ५ ॥