वृषा॒ ह्यसि॒ राध᳚से जज्ञि॒षे वृष्णि᳚ ते॒ शवः᳚ ।
स्वक्ष᳚त्रं ते धृ॒षन्मनः᳚ सत्रा॒हमि᳚न्द्र॒ पौंस्य᳚म् ॥
स्वक्ष᳚त्रं ते धृ॒षन्मनः᳚ सत्रा॒हमि᳚न्द्र॒ पौंस्य᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वृषा᳚ । हि । असि᳚ । राध᳚से । ज॒ज्ञि॒षे । वृष्णि᳚ । ते॒ । शवः᳚ ।
स्व॑क्ष᳚त्रम् । ते॒ । धृ॒षत् । मनः᳚ । स॒त्रा॒॑हम् । इ॒न्द्र॒ । पौंस्य᳚म् ॥
स्व॑क्ष᳚त्रम् । ते॒ । धृ॒षत् । मनः᳚ । स॒त्रा॒॑हम् । इ॒न्द्र॒ । पौंस्य᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र राधसे यजमानानांसमृद्धये वृषाह्यसि फलस्यवर्षकोसिखलु यद्वा वृषाखल्वसि राधसेधनार्थंजज्ञिषे उत्पद्यसे तेशवोबलंवृष्णिवर्षितृ तेमनःस्वक्षत्रंस्वायत्तबलंधृषत् धर्षकंविरोधिनां हेइन्द्र तेपौंस्यं पुंस्त्वं सत्राहं संघहन्तृ ॥ ४ ॥