मा मामि॒मं तव॒ सन्त᳚मत्र इर॒स्या द्रु॒ग्धो भि॒यसा॒ नि गा᳚रीत् ।
त्वं मि॒त्रो अ᳚सि स॒त्यरा᳚धा॒स्तौ मे॒हाव᳚तं॒ वरु᳚णश्च॒ राजा᳚ ॥
त्वं मि॒त्रो अ᳚सि स॒त्यरा᳚धा॒स्तौ मे॒हाव᳚तं॒ वरु᳚णश्च॒ राजा᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा । माम् । इ॒मम् । तव᳚ । सन्त᳚म् । अ॒त्रे॒ । इ॒र॒स्या । द्रु॒ग्धः । भि॒यसा᳚ । नि । गा॒री॒त् ।
त्वम् । मि॒त्रः । अ॒सि॒ । स॒त्य॑रा᳚धाः । तौ । मा॒ । इ॒ह । अ॒व॒त॒म् । वरु᳚णः । च॒ । राजा᳚ ॥
त्वम् । मि॒त्रः । अ॒सि॒ । स॒त्य॑रा᳚धाः । तौ । मा॒ । इ॒ह । अ॒व॒त॒म् । वरु᳚णः । च॒ । राजा᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इदंसूर्यवाक्यं हेअत्रे मामिमं ईदृगवस्थं मां तवसन्तं तवस्वभूतमिरस्यान्नेच्छया द्रुग्धाद्रोग्धा असुरोभियसा भयजनकेनतमसा अन्धकारेण मानिगारीत् मागिरतु किंच हेमित्र त्वंमित्रोसि प्रमीतेःसकाशान्त्राताभवसि सत्यराधाः सत्यधनश्च तौ राजावरुणश्च त्वंच तौ युवां मामामिहावतं रक्षतं अत्रिरेवमित्रउच्यते वरुणश्चयुवाम् ॥ ७ ॥