ताम᳚स्य री॒तिं प᳚र॒शोरि᳚व॒ प्रत्यनी᳚कमख्यं भु॒जे अ᳚स्य॒ वर्प᳚सः ।
सचा॒ यदि᳚ पितु॒मन्त᳚मिव॒ क्षयं॒ रत्नं॒ दधा᳚ति॒ भर᳚हूतये वि॒शे ॥
सचा॒ यदि᳚ पितु॒मन्त᳚मिव॒ क्षयं॒ रत्नं॒ दधा᳚ति॒ भर᳚हूतये वि॒शे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ताम् । अ॒स्य॒ । री॒तिम् । प॒र॒शोः॑इ᳚व । प्रति᳚ । अनी᳚कम् । अ॒ख्य॒म् । भु॒जे । अ॒स्य॒ । वर्प᳚सः ।
सचा᳚ । यदि᳚ । पि॒तु॒मन्त᳚म्॑इव । क्षय᳚म् । रत्न᳚म् । दधा᳚ति । भर᳚॑हूतये । वि॒शे ॥
सचा᳚ । यदि᳚ । पि॒तु॒मन्त᳚म्॑इव । क्षय᳚म् । रत्न᳚म् । दधा᳚ति । भर᳚॑हूतये । वि॒शे ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इयमाग्नेयी तां प्रसिद्धामस्याग्नेः रीतिंस्वभावगतिंवा परशोरिवप्रतिपरशोः प्रतिनिधिमिव पश्यामि परशुर्यथास्वस्वामिन्यभिमतंसा- धयतितद्वदित्यर्थः अस्य वर्पसोरूपवतोस्यादित्यस्यानीकंरश्मिसमूहं भुजे भोगाय अख्यं कथयाम्यहं यदि यस्मात् सचदेवः सचात्मत्सहायः सन् पितुमंतं अन्नवन्तं क्षयमिव निवासमिव भरहूतये संग्रामेयज्ञेवा आह्वानयुक्ताय विशे यजमानाय रत्नं रमणीयंधनं दधाति धारयति उभयमपिददातीत्यर्थः ॥ ४ ॥