दे॒वं वो᳚ अ॒द्य स᳚वि॒तार॒मेषे॒ भगं᳚ च॒ रत्नं᳚ वि॒भज᳚न्तमा॒योः ।
आ वां᳚ नरा पुरुभुजा ववृत्यां दि॒वेदि᳚वे चिदश्विना सखी॒यन् ॥
आ वां᳚ नरा पुरुभुजा ववृत्यां दि॒वेदि᳚वे चिदश्विना सखी॒यन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
दे॒वम् । वः॒ । अ॒द्य । स॒वि॒तार᳚म् । आ । ई॒षे॒ । भग᳚म् । च॒ । रत्न᳚म् । वि॒॑भज᳚न्तम् । आ॒योः ।
आ । वा॒म् । न॒रा॒ । पु॒रु॒॑भु॒जा॒ । व॒वृ॒त्या॒म् । दि॒वे॑दि᳚वे । चि॒त् । अ॒श्वि॒ना॒ । स॒खि॒॑यन् ॥
आ । वा॒म् । न॒रा॒ । पु॒रु॒॑भु॒जा॒ । व॒वृ॒त्या॒म् । दि॒वे॑दि᳚वे । चि॒त् । अ॒श्वि॒ना॒ । स॒खि॒॑यन् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
देवं द्योतमानं सवितारं सर्वस्याभ्यनुज्ञातारं वः स्वामित्यर्थः यद्वा होतुरिदंवाक्यं वोयजमानेभ्योयुष्मभ्यमर्थाय अद्य इदानीं आईषेउपगच्छामि भगंच भजनीयंदेवं आयोर्मनुष्यस्य यजमानस्य रत्नं रमणीयं हविर्विभजन्तम् भगोवांविभजत्वितिहिभगस्यविभजनंप्रसिद्धं रायोविभक्तासंभरश्चवस्वः । भगोविभक्ताशवसेतिचश्रुतिः । यद्वा चतुर्थ्यर्थेषष्ठी यजमानार्थं रत्नं रमणीयंधनं विभजन्तं हेनरा नेतारौ हेपुरुभुजा पुरुभुंजातेइतिपुरुभुजौ अश्विना अश्विनौ वां युवां दिवेदिवे प्रतिदिनं आववृत्यां आवर्तयामिअस्मदभिमुखं सखीयन् युवयोः सखित्वमिच्छ्न् चिदितिपूरणः ॥ १ ॥