अनयाऋषिरात्मानंपरोक्षवदाह—हेदेवाः भारद्वाजःभरद्वाजगोत्रजः होतास्तोतायमृषिः दिव्यंदिविभवंसद्भानंसदनंस्थानंनुक्षिप्रंनंशि व्याप्नोतु तथासुमतिंशोभनांमतिंयुष्मदीयामनुग्रहबुद्धिंच यातियाचते यातिर्याच्ञाकर्मा तदर्थंआसानेभिः आसीनैः सत्रासनंकुर्वद्भिः मिये- धैर्मेध्यैर्मेधार्हैः अन्ययजमानैः सार्धं यजमानः यागंकुर्वन्नयमृषिः वसूयुर्वसूनिधनान्यात्मनइच्छन् देवानांजन्मजनंसंघंववंदवंदते स्तौति ॥ १२ ॥ दशरात्रस्यचतुर्थेहनिप्रउगशस्त्रेअपत्यंवृजिनमित्येषवैश्वदेवस्तृचः सूत्रितंच—अपत्यंवृजिनंरिपुमंबितमेनदीतमइत्यानुष्टुभंप्रउगमिति ।